سفری کوتاه اما پربار به شهر وان ترکیه

این سفرنامه، روایت یک سفر ناگهانی و دو روزه از فردیس به وان در بهمن ۱۳۹۴ است؛ سفری که با خودروی شخصی تا مرز رازی، عبور پیاده از مرز و ادامه مسیر با ون انجام شد. قیمت‌ها، کرایه‌ها، وضعیت مرز و تجربه خرید ذکرشده در این روایت مربوط به همان زمان‌اند و نباید مبنای محاسبه هزینه سفر امروز قرار گیرند.

آخرین بازبینی و ویرایش: ۲۰ مرداد ۱۴۰۵

یک تصمیم ناگهانی برای سفر به وان

اوایل پاییز بود که تبلیغ سفر زمینی به ترکیه را در یکی از کانال‌ها دیدم. از روی کنجکاوی وارد کانال شدم و شروع کردم به خواندن سفرنامه‌ها و مطالب سایت. مدتی بعد کانال را به دوستم حمید معرفی کردم.

حمید در یک روز تقریباً تمام سایت را زیرورو کرد و برای عید برنامه سفر به وان چید. اوایل بهمن به حمید گفتم پیش از گران‌شدن لباس‌های شب عید، یک روز به خیابان جمهوری تهران برویم و خرید کنیم. انگار همین حرف جرقه‌ای در ذهنش زد.

سه‌شنبه، در سرویس اداره خواب‌آلود بودم که تلفنم زنگ خورد. حمید پشت خط بود و گفت:

«فرداشب راه بیفتیم برویم وان.»

انتظار چنین پیشنهادی را نداشتم. دو ثانیه فکر کردم، حساب‌وکتاب مختصری انجام دادم و گفتم: «قبول!»

قرار شد مبلغی برای تبدیل ارز به حمید بدهم. مسیر ایران را با ماشین من برویم، هزینه بنزین و رفت‌وآمد تا مرز با من باشد و حمید هزینه دو شب اقامت در وان را پرداخت کند.

بستن یک ساک کوچک برای سفر

همان روز ساکم را بستم. به پیشنهاد حمید چند لباس قدیمی را هم برداشتم تا در وان از آن‌ها استفاده کنم و هنگام برگشت، فضای بیشتری برای خریدها داشته باشم.

چون آخر هفته‌ها معمولاً به چالوس می‌رفتیم، سفر کوتاه برای خانواده عجیب نبود. فقط مادرم مدام می‌پرسید چرا این هفته ساکم این‌قدر کوچک است!

چهارشنبه، به‌محض رسیدن به خانه دوش گرفتم و خوابیدم. ساعت را برای یازده شب تنظیم کرده بودم، اما قبل از زنگ ساعت، حمید تماس گرفت. به فلکه سوم فردیس رفتم، او را سوار کردم و سفرمان آغاز شد.

حرکت تا مرز رازی و ورود به ترکیه

ماشین را در پارکینگ نزدیک مرز گذاشتیم و با دو ساک کوچک به‌طرف پایانه حرکت کردیم. حدود ساعت یازده به مرز رسیدیم.

صف شلوغی وجود نداشت. گذرنامه‌ها و مدارک آن زمان را تحویل دادیم و مهر خروج خورد. عبور از بخش ایران تقریباً نیم ساعت طول کشید. در سمت ترکیه نیز مسافر زیادی نبود و بعد از کنترل گذرنامه وارد خاک ترکیه شدیم.

برای من باورکردنی نبود که عبور از مرز به این سادگی انجام شده باشد. تصور می‌کردم برای رسیدن به خودروهای وان باید مسافت زیادی پیاده برویم؛ اما پس از خروج، تعدادی ون و خودرو منتظر مسافر بودند.

مسیر کاپی‌کوی تا شهر وان

دو نفری سوار ون شدیم. در مسیر، برف سمت ترکیه از بخش ایرانی جاده بیشتر بود. همه‌چیز برایمان تازگی داشت و با دقت به روستاها، مدارس و مناظر اطراف نگاه می‌کردیم. راننده نیز آهنگی ترکی با صدای یک خواننده محلی پخش کرده بود.

در طول مسیر به دریاچه‌ای نیمه‌یخ‌زده رسیدیم. ابتدا تصور کردیم دریاچه وان است، اما توضیح دادند که آنچه می‌بینیم دریاچه ارچک است.

یک زوج جوان نیز هم‌سفر ما بودند که ظاهراً برای اولین‌بار به وان می‌رفتند. کمی درباره مسیر با آن‌ها صحبت کردیم و سایت ترک‌تراول را نیز معرفی کردیم.

ون ما را تا حوالی خیابان جمهوریت برد. بارمان سبک بود و بابت حمل ساک‌ها نگرانی نداشتیم؛ اما سرمای هوا آزاردهنده بود.

پیداکردن هتل در مرکز وان

از یک خانواده ایرانی پرسیدیم کجا اقامت دارند. آن‌ها هتلی را معرفی کردند و گفتند اتاق چهارنفره را با قیمت مناسبی گرفته‌اند. من، حمید و زوج هم‌سفرمان به همان هتل رفتیم.

پس از کمی گفت‌وگو، یک اتاق دوتخته گرفتیم. قیمت اتاق در آن زمان ۱۰۰ لیر بود؛ رقمی که فقط بخشی از خاطره سفر سال ۱۳۹۴ است و با قیمت اقامت امروز قابل مقایسه نیست.

اتاق ما در طبقه اول قرار داشت. ساک‌ها را داخل اتاق گذاشتیم، در را قفل کردیم و تقریباً بلافاصله برای دیدن فروشگاه‌ها بیرون رفتیم.

شروع خرید پوشاک در وان

یکی از اولین فروشگاه‌هایی که وارد شدیم، فروشگاه پوشاک بود. شلوارهای خوبی داشت و کیفیت و قیمت آن‌ها برایم جالب بود. در کمتر از یک ساعت سه شلوار انتخاب کردم؛ اما حمید هشدار داد که جوگیر نشوم و در نهایت دو شلوار خریدم.

یکی از شلوارها را همان‌جا پوشیدم و بعد به فروشگاه دفکتو رفتیم. در بخش مردانه، کاپشنی دیدم که تخفیف خورده بود. چون سرمای وان اذیتم می‌کرد، تصمیم گرفتم آن را بخرم. قیمت کاپشن در آن زمان ۷۰ لیر بود.

سبد خرید آرام‌آرام پر می‌شد و هم‌زمان حواسم به مجموع هزینه‌ها بود. در حدود دو ساعت، تقریباً تمام خریدهایی را که قرار بود از تهران انجام بدهم، تهیه کردم.

مجموع خریدهای عیدم همراه با کاپشن ۳۰۸ لیر شد. قیمت‌ها به‌قدری برایم جذاب بود که احساس می‌کردم هنوز بخش زیادی از بودجه‌ام باقی مانده است. بعد از آن، برای محیط کار و استفاده روزمره نیز چند لباس خریدم.

خرید سوغاتی برای خانواده

انتخاب لباس برای مادرم سخت‌ترین بخش خرید بود؛ مثل همیشه! بعد از جست‌وجوی زیاد برای خانواده سوغاتی گرفتم، به‌خصوص برای دختر خواهرم که هر لباس جالبی می‌دیدم، وسوسه می‌شدم آن را بردارم.

مجموع این سوغاتی‌ها در آن زمان ۱۲۰ لیر شد. تعداد خریدها زیاد بود و هنوز برایم عجیب بود که چگونه با بودجه محدودی که همراه داشتیم، توانسته بودیم این تعداد لباس تهیه کنیم.

گردش عصرگاهی و نخستین شب در وان

خریدهای اصلی ما زودتر از انتظار تمام شد و عصر وقت آزاد داشتیم. تصمیم گرفتیم به ساحل دریاچه وان برویم؛ اما پیشنهاد کردند این برنامه را به روز بعد موکول کنیم. باقی روز را به قدم‌زدن، رستوران‌گردی و خریدهای کوچک گذراندیم.

در فروشگاه‌ها مردان ایرانی زیادی را می‌دیدم که گوشه‌ای ایستاده بودند و خانواده‌هایشان مشغول خرید بودند. یکی از آن‌ها دو کودک دوقلو داشت که تازه راه‌رفتن یاد گرفته بودند و واقعاً به نظر می‌رسید کنترل بچه‌ها در شلوغی فروشگاه کار ساده‌ای نیست.

پس از بسته‌شدن فروشگاه‌ها و خوردن شام به هتل برگشتیم. شب قبل خوب نخوابیده بودیم و رانندگی طولانی هم خسته‌مان کرده بود. رمز اینترنت هتل را گرفتیم، روی تخت افتادیم و برخلاف تصمیممان برای خواب، تا نیمه‌شب در تلگرام بودیم.

صبحانه و گردش کنار دریاچه وان

صبح حدود ساعت ۹ بیدار شدیم و برای صبحانه پایین رفتیم. صبحانه هتل واقعاً خوب بود. بعد از آن سوار مینی‌بوس شدیم و به‌سمت دریاچه حرکت کردیم.

چند ساعت را کنار دریاچه و در محدوده جزیره گذراندیم و حدود ساعت چهار عصر به شهر برگشتیم. چون قرار بود فردای آن روز بازگردیم، تصمیم گرفتیم فقط کرایه بازگشت را کنار بگذاریم و باقی لیرها را صرف خرید کنیم.

خرید کفش و تمام‌شدن بودجه سفر

برحسب اتفاق مسیرمان به فروشگاه FLO افتاد. قبلاً شنیده بودم کفش در ترکیه چندان ارزان نیست و قصد خرید نداشتم؛ اما داخل فروشگاه کفش‌های چرمی دیدم که قیمتشان برایم مناسب بود.

پول خرید دو جفت کفش را داشتم، ولی اگر هر دو را می‌خریدم دیگر پولی برای کرایه ون تا مرز باقی نمی‌ماند. با حمید صحبت کردم و او پذیرفت مبلغ کرایه را به من قرض بدهد.

من هم پیروزمندانه دو جفت کفش خریدم و با رضایت کامل به هتل برگشتیم. حالا دیگر باید خریدها را به‌زور داخل ساک‌های کوچک جا می‌دادیم.

بازگشت از وان به فردیس

شنبه بعد از صبحانه از مسئول هتل خواستیم برایمان ون بگیرد. تا رسیدن خودرو، ساک‌ها را به کارمند هتل سپردیم و سری هم به بازار پنیر‌فروش‌ها زدیم.

من دیگر کاملاً بی‌پول بودم و این بار هم حمید دست‌به‌جیب شد و مقداری پنیر خرید. بعد به هتل برگشتیم و در لابی منتظر ماندیم. حدود نیم ساعت بعد ون رسید و ما آخرین مسافران آن بودیم.

حدود ساعت یک بعدازظهر به وقت ایران به مرز رسیدیم. کنترل‌های دو طرف سریع انجام شد و پس از ورود به ایران، ساک‌ها را داخل ماشین گذاشتیم و به‌سمت فردیس حرکت کردیم.

ساعت یک شب به فردیس رسیدیم؛ خسته، اما راضی از سفری کوتاه که تقریباً بدون برنامه قبلی آغاز شده بود.

جمع‌بندی این سفر کوتاه

این سفر برای من ثابت کرد که یک سفر کوتاه زمینی هم می‌تواند پر از تجربه‌های تازه باشد. مسیر برفی کاپی‌کوی تا وان، خرید لباس، گردش کنار دریاچه، پیدا‌کردن هتل و تمام‌کردن تقریباً آخرین لیرها در فروشگاه کفش، بخش‌هایی از خاطره‌ای هستند که هنوز فراموش نکرده‌ام.

بااین‌حال، قیمت‌ها و شرایط مرزی این سفر به بهمن ۱۳۹۴ مربوط‌اند. برای برنامه‌ریزی امروز باید ساعت فعالیت مرز، اعتبار گذرنامه، هزینه حمل‌ونقل، قیمت هتل و مقررات ورود را دوباره بررسی کرد. اطلاعات گذرگاه کاپی‌کوی در صفحه وزارت تجارت ترکیه و مقررات عمومی ورود و روادید در وزارت امور خارجه ترکیه منتشر می‌شود.

مشاهده همه سفرنامه‌های وان ترکیه

برای ارسال سفرنامه خود می‌توانید با کانال تلگرام راهنمای سفر زمینی به ترکیه در ارتباط باشید.

راهنماهای مرتبط با این موضوع

• راهنمای به‌روز سفر زمینی به وان
• راهنمای مراکز خرید و بازارهای وان
• محاسبه اعتبار گذرنامه برای ورود به ترکیه
• استعلام اقامت برای سفر به وان