سفرنامه وان از مرز رازی؛ خرید، دردسر هتل و بازگشت دقیقه نودی

این سفرنامه، روایت یک سفر زمینی به وان با هدف خرید است؛ سفری که از مرز رازی شروع شد، با خرید از مرکز شهر و Van AVM ادامه پیدا کرد، به دردسر جدی بر سر تحویل اتاق هتل رسید و در نهایت با یک بازگشت پراسترس به مرز تمام شد.

ارزش این روایت در همین جزئیات واقعی است: پیدا کردن وسیله از مرز تا وان، جست‌وجوی هتل بدون رزرو قبلی، خرید در مرکز شهر، اختلاف با هتل و دردسر هماهنگی وسیله برگشت.

شروع سفر؛ از تبریز تا مرز رازی

خیلی وقت بود که من و همسرم تصمیم گرفته بودیم این بار برای خرید، وان را امتحان کنیم. قبل از آن بیشتر برای خرید به ایغدیر می‌رفتیم.

طبق توصیه‌هایی که آن زمان گرفته بودیم، عوارض خروج را در تبریز پرداخت کردیم تا در مرز معطل نشویم. ساعت حدود ۸:۳۰ به نزدیکی قطور رسیدیم و برای صبحانه حدود ۲۰ دقیقه توقف کردیم.

بعد دوباره راه افتادیم و به مرز رازی رسیدیم. ماشین را در پارکینگ شهرداری گذاشتیم؛ هرچند بعداً از انتخابمان چندان راضی نبودیم و احساس کردیم پارکینگ دیگری که در محدوده مرزی وجود داشت شرایط بهتری داشت.

توجه: این توضیح مربوط به وضعیت پارکینگ در زمان سفر است و شرایط فعلی پارکینگ مرز رازی باید پیش از سفر بررسی شود.

صف مرز و اولین دردسر سفر

وارد سالن خروج شدیم و با صفی طولانی روبه‌رو شدیم. همان ابتدا فکر کردم احتمالاً زمان زیادی آنجا خواهیم ماند.

در همین هنگام فردی محلی پیشنهاد کرد در ازای دریافت مبلغی ما را بدون ایستادن در صف به گیت خروجی برساند. پیشنهاد را نپذیرفتم و برگشتم سر صف.

این تجربه هنوز یک درس کاربردی دارد: برای عبور از مرز فقط از مسیر رسمی و گیت‌های قانونی استفاده کنید و پول یا مدارک خود را برای دور زدن صف به افراد ناشناس نسپارید.

در نهایت مراحل خروج انجام شد و وارد خاک ترکیه شدیم.

از کاپی‌کوی تا وان با ون

در سمت ترکیه سوار دولموش یا همان ون شدیم. بعد از چند دقیقه خودرو پر شد و راه افتادیم. راننده آرام می‌راند و در آن سفر رسیدن به وان حدود یک ساعت و ۴۵ دقیقه طول کشید.

این زمان مربوط به تجربه همان روز است؛ مدت مسیر امروز می‌تواند با توجه به شرایط جاده، ایست‌های بازرسی، ترافیک و محل پیاده‌شدن متفاوت باشد.

جست‌وجوی هتل در وان بدون رزرو قبلی

بعد از رسیدن به وان، با کمک اطلاعاتی که داشتیم و Google Maps سراغ چند هتل رفتیم؛ از جمله سمیرا، یاقوت و فواد.

قیمت‌هایی که آن روز شنیدیم حدود ۴۵ لیر به بالا بود؛ رقمی که امروز صرفاً ارزش تاریخی دارد و هیچ ارتباطی با نرخ فعلی اقامت در وان ندارد.

انتخاب هتل تامارا

بعد به هتل تامارا رفتیم. نویسنده این سفرنامه در زمان سفر آن را یک هتل چهارستاره می‌دانست. در پذیرش، خانمی به نام ملک ابتدا نرخ دیگری اعلام کرد و سپس پیشنهاد داد با تخفیف، برای هر نفر شبی ۵۰ لیر پرداخت کنیم.

چون تفاوت قیمت با هتل‌های قبلی کم بود و اتاق‌ها هم در نگاه اول مناسب به نظر می‌رسیدند، تامارا را انتخاب کردیم.

اتاقی که نشانمان دادند بزرگ و مرتب بود. پاسپورت‌ها و هزینه اقامت را تحویل دادیم و گفتند تا آماده‌شدن اتاق‌ها می‌توانیم در لابی استراحت کنیم و اتاق حدود ساعت یک تحویل داده خواهد شد.

بعد از حدود نیم ساعت، پذیرش پیشنهاد کرد برای خرید به شهر برویم و چمدان‌ها پس از آماده‌شدن اتاق به اتاق منتقل خواهد شد. ما هم قبول کردیم و برای خرید بیرون رفتیم.

خرید در مرکز وان و Van AVM

ابتدا فروشگاه‌های مرکز شهر را نگاه کردیم؛ برندهایی مثل DeFacto، Mavi، Polo و LC Waikiki.

بعد از دیدن چند فروشگاه، برای ناهار از یکی از اهالی درباره رستوران خوب سؤال کردیم. او رستورانی در محدوده تقاطع جمهوریت و کاظم کارابکیر را پیشنهاد کرد.

ورودی رستوران خیلی بزرگ نبود، اما طبقه بالا فضای تمیز و دل‌بازی داشت. به‌محض نشستن، میز با انواع سالاد، نان محلی و چی‌کوفته پر شد.

در ابتدا فکر کردیم همه این موارد به حسابمان اضافه می‌شود، اما گارسون توضیح داد که بخشی از آنها پذیرایی رستوران است.

سه پرس دونر و سه پرس لاهماجون سفارش دادیم. قیمت ثبت‌شده در سفرنامه برای هر پرس حدود ۱۳ لیر بود.

این قیمت فقط بخشی از خاطره سفر است و برای مقایسه قیمت غذای امروز وان قابل استفاده نیست.

چهار ساعت خرید در LC Waikiki

بعد از غذا راهی Van AVM شدیم. حدود ساعت دو وارد LC Waikiki شدیم و نزدیک ساعت شش بیرون آمدیم. بخش زیادی از خریدهایمان را همان‌جا انجام دادیم.

آن زمان نویسنده با حدود ۴۰۰ لیر مقدار قابل‌توجهی پوشاک خرید و آن را در مقایسه با قیمت ایران بسیار مناسب می‌دانست.

این مقایسه نیز کاملاً مربوط به اقتصاد همان سال است. نرخ لیر، قیمت پوشاک و اختلاف قیمت ایران و ترکیه از آن زمان به‌شدت تغییر کرده و این رقم نباید مبنای تصمیم خرید امروز باشد.

بازگشت به هتل؛ اتاقی که دیگر وجود نداشت

حدود ساعت هشت شب، خسته از خرید به هتل برگشتیم؛ اما با بدترین اتفاق ممکن روبه‌رو شدیم: چمدان‌های ما هنوز در لابی بود و اتاقی تحویل داده نشد.

متوجه شدیم اتاق‌هایی که قرار بود به ما تحویل داده شود، در اختیار مسافران دیگری قرار گرفته است.

بعد از تقریباً ۱۶ ساعت سفر و خرید، این اتفاق واقعاً غیرقابل‌تحمل بود.

درخواست کردم مسئول هتل یا مدیریت موضوع را حل کند. بحث بالا گرفت و در نهایت مأموران امنیتی نیز آمدند. توضیح داده شد که اختلاف مربوط به خدمات هتل باید از مسیر مربوط به شکایت پیگیری شود.

پیشنهاد انتقال به هتل دیگر

سرانجام پذیرش گفت برایمان هتل دیگری در نزدیکی پیدا کرده است.

یکی از کارکنان همراه ما آمد و با چمدان‌ها به سمت محل اقامت جدید راه افتادیم. بعد از حدود ده دقیقه پیاده‌روی به یک هتل‌آپارتمان رسیدیم که با چیزی که انتظار داشتیم تفاوت زیادی داشت.

آن گزینه را قبول نکردیم و دوباره به هتل تامارا برگشتیم.

اعتراض شدید؛ بخشی از روایت که امروز توصیه نمی‌کنیم

خستگی و عصبانیت بالا گرفته بود و هنگام بازگشت به هتل با صدای بلند اعتراض کردم و چمدانم را به زمین کوبیدم. سر و صدا باعث شد مسافران دیگر نیز متوجه موضوع شوند و بعضی از آنها مشکلات خودشان با هتل را مطرح کنند.

انتقال به هتل منوا

بعد از ادامه مذاکره، مسئول هتل هماهنگ کرد خودرویی ما را به محل دیگری منتقل کند.

از مسیر مرکز شهر به حوالی میدان بش‌یول رفتیم و سرانجام به هتل Menua رسیدیم.

در زمان این سفر، هتل تازه‌تأسیس و بسیار تمیز به نظر می‌رسید. با صاحب هتل که علی نام داشت زود صمیمی شدیم و برخورد کارکنان هم بسیار بهتر بود.

اتاق‌ها مرتب بودند و وسایل پذیرایی ساده مثل چای‌ساز و چای کیسه‌ای داشتند.

بالاخره اتاق را تحویل گرفتیم؛ هرچند خرید شبانه‌ای که برایش برنامه داشتیم از دست رفته بود.

حدود ساعت ۱۰:۳۰ شب چای خوردیم و تصمیم گرفتیم فقط استراحت کنیم.

صبح روز دوم؛ خریدهای دقیقه آخری

صبح حدود ساعت هشت برای صبحانه رفتیم. از نظر نویسنده، صبحانه ساده‌تر از چیزی بود که از هتل انتظار داشت.

ساعت ۹ با راننده‌ای که روز قبل ما را آورده بود تماس گرفتیم و قرار شد حدود ساعت ۱۳:۳۰ برای برگشت به مرز سراغمان بیاید.

با خیال راحت دوباره به شهر رفتیم تا خریدهای باقی‌مانده را انجام دهیم.

بخش عمده خرید من تمام شده بود اما خریدهای همسرم، به‌خصوص لباس مجلسی و بعضی وسایل خانه و سوغاتی، هنوز باقی مانده بود.

تجربه تعطیلی فروشگاه‌ها در زمان نماز جمعه

در همان سفر، نزدیک زمان نماز جمعه تعدادی از فروشگاه‌هایی که قصد خرید از آنها را داشتیم تعطیل شدند و گفته شد پس از نماز دوباره باز خواهند شد. همین موضوع زمان‌بندی ما را به‌هم زد.

راننده رفت؛ نگرانی برای رسیدن به مرز

قرار بود راننده ساعت ۱۳:۳۰ دنبالمان بیاید. وقتی خبری نشد با هتل تماس گرفتیم و فهمیدیم راننده زودتر آمده، ما را پیدا نکرده و رفته است.

با یک شرکت حمل‌ونقل تماس گرفتیم. یک خودرو پیشنهاد کرد با مبلغی بیشتر ما را به مرز ببرد، اما قبول نکردیم.

کارکنان هتل برای کمک با راننده دیگری تماس گرفتند و قرار شد جلوی یکی از هتل‌های مرکز شهر منتظر بمانیم.

حدود ساعت ۱۴:۲۵ یک ون خالی برای ما آمد. راننده که یوسف نام داشت تلاش می‌کرد هرچه سریع‌تر ما را به مرز برساند.

رانندگی پرخطر برای رسیدن به مرز

نویسنده سفرنامه سرعت ون را بسیار بالا توصیف کرده است. در نسخه اولیه حتی عدد ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت آمده بود که همان زمان نیز تحریریه ترک‌تراول درباره دقت آن تردید داشته و آن را احتمالاً توصیفی از «خیلی سریع رفتن» دانسته بود.

در ادامه مسیر نیز راننده برای جلوگیری از تأخیر از یک مسیر فرعی استفاده کرد.

آخرین مسافران مرز

در روایت نویسنده، حدود ساعت ۱۵:۲۰ به مرز رسیدیم و تقریباً آخرین مسافرانی بودیم که آن روز عبور کردیم.

راننده شماره تماس و کارت شرکتش را داد تا اگر دوباره به وان آمدیم بتوانیم از خدماتشان استفاده کنیم.

با همه دردسرها، اختلاف هتل، نگرانی برگشت و خریدهایی که نیمه‌کاره ماند، نتیجه نهایی نویسنده همان چیزی بود که عنوان سفرنامه می‌گفت:

«دردسر داشت، اما به رفتنش می‌ارزید.»

از این سفرنامه چه چیزی هنوز برای مسافر امروز مفید است؟

• برای سفرهای کوتاه، زمان رفت‌وبرگشت تا مرز را محافظه‌کارانه برنامه‌ریزی کنید.
• برای دور زدن صف مرزی به افراد ناشناس پول ندهید.
• قیمت‌ها و ساعت‌های یک سفرنامه قدیمی را مبنای سفر امروز قرار ندهید.
• هماهنگی شفاهی هتل، جای تأیید روشن و قابل استناد رزرو را نمی‌گیرد.
• برای بازگشت از وان، ساعت و محل حرکت خودرو را با راننده دقیق و ترجیحاً مکتوب هماهنگ کنید.
• در اختلاف با هتل، مستندسازی و پیگیری رسمی بهتر از درگیری و عصبانیت است.
• برای رسیدن به مرز، ایمنی را فدای چند دقیقه زمان نکنید.

یک نکته درباره قیمت‌های این سفرنامه

تمام ارقامی مانند ۱۳، ۲۵، ۴۵، ۵۰، ۱۱۰ و ۴۰۰ لیر یا مبالغ تومانی ذکرشده، قیمت‌های تاریخی زمان سفر هستند. نرخ ارز، کرایه حمل‌ونقل، قیمت غذا، پوشاک و هتل در وان متغیر است و برای برنامه‌ریزی مالی سفر امروز باید از اطلاعات به‌روز استفاده شود.

سفرنامه شما هم می‌تواند به مسافران بعدی کمک کند

اگر تجربه‌ای از سفر زمینی به وان، مرز رازی، هتل‌ها، خرید یا حمل‌ونقل دارید، می‌توانید آن را از طریق کانال تلگرام راهنمای سفر زمینی به ترکیه برای ترک‌تراول ارسال کنید.

راهنماهای مرتبط با این موضوع

• راهنمای به‌روز سفر زمینی به وان
• راهنمای مرزهای زمینی ایران و ترکیه
• سفرنامه‌های واقعی مسافران وان
• بررسی اقامت مناسب برای سفر وان